Wygląd zewnętrzny kojarzył się nie tylko ze strojem, ale również baczną uwagę zwracano na uczesanie uczniów. Strój człowieka, a także jego fryzura, świadczyły o stosunku do rzeczywistości. Tych, którzy mieli nieodpowiednie fryzury, piętnowano lub pokazywano na szkolnych apelach. Postanowiono zmienić długość włosów i rodzaj fryzury. Co prawda fryzura była jedynie dopełnieniem ubioru, ale najważniejszy był sam strój. Negatywnym wzorem stawał się uczeń, który ubierał się w krótkie spodnie, kolorowy krawat i kapelusz o szerokim rondzie. Nie zapominając oczywiście o kraciastych skarpetkach. Za wzór stawiano krótko ostrzyżonego i ubranego w strój organizacyjny – aktywistę.

Według kryteriów epoki, od chłopców oczekiwano starannego uczesania i stroju, Natomiast dziewczęta musiały być bardzo powściągliwe w używaniu ozdób i kosmetyków. Nie wolno było nosić żadnych świecidełek ( pierścionki, bransoletki) oraz malować paznokci. Uczennice były potępiane na szkolnych apelach i zmuszano je do składania samokrytyki.

Wróć

Już od pierwszego września 2007 roku zostaną wprowadzone do szkół mundurki. Muszą podobać się nie tylko samym uczniom, ale


Była to plakietka w kształcie tarczy herbowej, z numerem szkoły. Wprowadzona została jako


Mundurki obowiązywały również w szkołach rządowych zaboru austriackiego i rosyjskiego. W pruskim mundurków nie noszono. Były bardziej świadectwem miłości do munduru jako


To obowiązkowy element codziennego stroju uczennicy w II połowie XIX i pierwszej XX wieku. Dziewczęta


Etykieta to zbiór norm pisanych i niepisanych dotyczących wyglądu zewnętrznego ucznia, formuł grzecznościowych w