Uczesanie uczniów
Wygląd zewnętrzny kojarzył się nie tylko ze strojem, ale również baczną uwagę zwracano na uczesanie uczniów. Strój człowieka, a także jego fryzura, świadczyły o stosunku do rzeczywistości. Tych, którzy mieli nieodpowiednie fryzury, piętnowano lub pokazywano na szkolnych apelach. Postanowiono zmienić długość włosów i rodzaj fryzury. Co prawda fryzura była jedynie dopełnieniem ubioru, ale najważniejszy był sam strój. Negatywnym wzorem stawał się uczeń, który ubierał się w krótkie spodnie, kolorowy krawat i kapelusz o szerokim rondzie. Nie zapominając oczywiście o kraciastych skarpetkach. Za wzór stawiano krótko ostrzyżonego i ubranego w strój organizacyjny – aktywistę.

Według kryteriów epoki, od chłopców oczekiwano starannego uczesania i stroju, Natomiast dziewczęta musiały być bardzo powściągliwe w używaniu ozdób i kosmetyków. Nie wolno było nosić żadnych świecidełek ( pierścionki, bransoletki) oraz malować paznokci. Uczennice były potępiane na szkolnych apelach i zmuszano je do składania samokrytyki.

Wróć


Już od pierwszego września 2007 roku zostaną wprowadzone do szkół mundurki. Muszą podobać się nie tylko samym uczniom, ale także rodzicom. Na pewno


Była to plakietka w kształcie tarczy herbowej, z numerem szkoły. Wprowadzona została jako obowiązkowy element ubioru ucznia przez


Mundurki obowiązywały również w szkołach rządowych zaboru austriackiego i rosyjskiego. W pruskim


To obowiązkowy element codziennego stroju uczennicy w II połowie XIX i pierwszej XX wieku. Dziewczęta nosiły granatowe, czarne lub brązowe fartuszki, a strój uzupełniała
koszulki Podkład korkowy

Etykieta to zbiór norm pisanych i niepisanych dotyczących wyglądu zewnętrznego ucznia, formuł grzecznościowych w kontaktach między uczniami a nauczycielami, zachowania w miejscu publicznym i
Zajęcia jogi Hatha-joga Ciasta