Fartuszek szkolny
To obowiązkowy element codziennego stroju uczennicy w II połowie XIX i pierwszej XX wieku. Dziewczęta nosiły granatowe, czarne lub brązowe fartuszki, a strój uzupełniała granatowa plisowana spódniczka i biała bluzka. Fartuszki były uszyte z cienkiej tkaniny wełnianej, bywało, że również z dodatkiem bawełny, rypsu lub kaszmiru. Przy szelkach znajdowały się drobno plisowane skrzydełka, a na dole fartuszka doszywano plisowaną falbanę. Taki ubiór obowiązywał do ukończenia pensji lub do matury. W Galicji taki fartuszek nazywano „ chałatem”. Fartuszki były noszone zarówno przez pierwszoklasistów, jak i samych maturzystów. Z przodu były zapinane na guziki, w talii przewiązywane paskiem, miały długie rękawy i obowiązkowy biały kołnierzyk, przyszywany, później przypinany na guziki. Fartuszek dziewczęcy sięgał za kolana, a chłopięcy przypominał bluzę, a sięgał aż do pasa.
Ujednolicona młodzież szkolna prezentowała się w takim stroju bardzo schludnie, ale nie szykownie. Wyrazem buntu przeciw szkolnej szarzyźnie stały się m. in. kolorowe elastyczne pończochy. Fartuchy były wyśmiewane i nielubiane, dlatego też w latach 60 –tych władze szkolne pozwoliły je zrzucić, najpierw chłopcom, a później dziewczętom. Nakazano jednak ubierać się w ciemne kolory, a dominującymi barwami pozostały: szarość, granat i czerń. Kolejne reguły dotyczące ubioru i wyglądu uczniów odchodziły do lamusa. Osoba pełniąca funkcję dyrektora szkoły w latach 50 – tych, a wprowadzona w mury współczesnej szkoły nie uwierzyłaby, jak wiele zmian dokonało się na przełomie kilkudziesięciu lat.
Już od pierwszego września 2007 roku zostaną wprowadzone do szkół mundurki. Muszą podobać się nie tylko samym uczniom, ale
Była to plakietka w kształcie tarczy herbowej, z numerem szkoły. Wprowadzona została jako
Mundurki obowiązywały również w szkołach rządowych zaboru austriackiego i rosyjskiego. W pruskim mundurków nie noszono. Były bardziej świadectwem miłości do munduru jako
To obowiązkowy element codziennego stroju uczennicy w II połowie XIX i pierwszej XX wieku. Dziewczęta
Etykieta to zbiór norm pisanych i niepisanych dotyczących wyglądu zewnętrznego ucznia, formuł grzecznościowych w
Ujednolicona młodzież szkolna prezentowała się w takim stroju bardzo schludnie, ale nie szykownie. Wyrazem buntu przeciw szkolnej szarzyźnie stały się m. in. kolorowe elastyczne pończochy. Fartuchy były wyśmiewane i nielubiane, dlatego też w latach 60 –tych władze szkolne pozwoliły je zrzucić, najpierw chłopcom, a później dziewczętom. Nakazano jednak ubierać się w ciemne kolory, a dominującymi barwami pozostały: szarość, granat i czerń. Kolejne reguły dotyczące ubioru i wyglądu uczniów odchodziły do lamusa. Osoba pełniąca funkcję dyrektora szkoły w latach 50 – tych, a wprowadzona w mury współczesnej szkoły nie uwierzyłaby, jak wiele zmian dokonało się na przełomie kilkudziesięciu lat.
Już od pierwszego września 2007 roku zostaną wprowadzone do szkół mundurki. Muszą podobać się nie tylko samym uczniom, ale
Była to plakietka w kształcie tarczy herbowej, z numerem szkoły. Wprowadzona została jako
Mundurki obowiązywały również w szkołach rządowych zaboru austriackiego i rosyjskiego. W pruskim mundurków nie noszono. Były bardziej świadectwem miłości do munduru jako
To obowiązkowy element codziennego stroju uczennicy w II połowie XIX i pierwszej XX wieku. Dziewczęta
Etykieta to zbiór norm pisanych i niepisanych dotyczących wyglądu zewnętrznego ucznia, formuł grzecznościowych w
Reklama: